?

Log in

No account? Create an account
БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНІЦА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)

ЧЫТАЦЬ ПРЭДМО́ВУ ДА ЖЖ

Пераклады з кнігі Джона Дана (John Donne) "Песні і песенькі":



Тўі́кенэмскі сад
Twìkenemski sad


Развітанне: пра кнігу
Razvitannie: pra knihu


Супольнасць
Supoljnascj


Рост кахання
Rost kachannia


Зняволенае каханне
Zniavolenaje kachannie


Мара
Mara


Развітанне: пра слёзы
Razvitannie: pra sliozy


Алхімья кахання
Alchimja kachannia


Праклён
Praklion


Одозва
Odozva


Нокту́рн на дзень святой Луціі
Noktùrn na dzenj sviatoj Luciï


Воражба праз парсунку
Voražba praz parsunku


Нажыўка
Nažywka


Прывід
Pryvid


Разбітае сэрца
Razbitaje serca


Развітанне, якое забараняе ламэнт
Razvitannie, jakoje zabaraniaje lament


Экста́с
Extàs


Бозства кахання
Bozstva kachannia


Дыета Эроса
Dieta Erosa


Апошняя воля
Apošniaja volia


Пахаванне
Pachavannie


Росквіт
Roskvit


Прымула
Prïmula


Мошчы
Moščy


Зараза
Zaraza


Дыссолуццё
Dïssoluccio


На зврочанне гагатавага пярсцёнка
Na zvročannie ghaghatavaha piarscionka


Апофаты́чнае каханне
Apofatïčnaje kachannie


Прогібіццё
Prohibiccio


Экспіраццё
Expiraccio


Компутаццё
Komputacciо


Парадокс
Paradox


Песня
Piesnia


На одыход кахання
Na odychod kachannia


Дыялог паміж сэрам Хэнры Ўотанам і мі́стэрам Данам
Dialogh pamiž seram Henry Wotton'am i mìsteram Donne'am


Выклад аб ценю
Vyklad ab cieniu


Памятка (песенька)
Pamiatka (piesienjka)


***<Хоць сябе кахаць>
***<Chocj siabie kachacj>




Прэдмо́ва да ЖЖ


Геты Жывы Журнал быў прысвечаны разам дзьвум задачам: перакладу на беларускую мову зборніка "Песні і песенькі" (Songs and Sonnets) знакамітага анкглійскага поэ́та Джона Дана (John Donne), а з іншага боку, - практычнаму даследванню ў беларускім мовазна́ўстве, якое тычылася пэрспэкты́ў удакладнення навуковай тэрмінологіі ў беларускай мове.

ЖЖ "misterNET" пачаўся з артыкулу ПОЧЕМУ УМЕР БЕЛОРУССКИЙ ЯЗЫК?, у якім абкгрунтавана неабходнасць частковага пашырэння морфологі́чнага прынціпа ў беларускім правапісе. Акрамя таго, у артыкуле прапанавана мэцодологья такога пашырэння, асноўны сэнс якой – у большым выкарыстанні навуковаму мэ́цоду transliteratio.

Артыкул шырока абмяркоўваўся ў Інтэрнэце, і быў зменены некалькі разоў, згодна з найбольш цікавымі прапановамі і крытыкай. Плёнам гетаму абмеркаванню і ўдакладненню, якое часткова было дoда́на сучаснымі статыстычнымі сродкамі, сталася програ́мма для OS Windows

БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)

і экспэрымэнта́льны правапіс "Граматыца", які ёсць разам стары і новы, бо ён заснаваны на старабеларускай сыстэме транслітэрацця́, але пашыраны праз дадзеныя сучаснага параўнальнага мовазна́ўства.

Галоўныя рысы "Граматыцы": максімальная ўзаемная атпаведнасць латыніцы ("лацінкі") і кірылліцы, павялічаная дакладнасць пры перадачы займаных слоў, магчымасць ужываць як фонеты́чны, так і морфологі́чны прынціп пры напісанні. Узор такому правапісу прапанаваны менавіта ў перакладах з Джона Дана, бо ў творчасці гетага пісменніка вельмі пашырана ўжыванне спэцья́льнай лексікі латынскага і старажытна-грэцкага паходжання.



НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ


Программа толькі для сыстэмы Windows (усі вэрсіі, пачынаючы ад Vista). Лінкі на раскладку для сыстэмы MacOS і іншыя раскладкі глядзіце унізе



Вам цяжка пісаць альбо разумець
беларускай латыніцай?

Сцягніце файл тут


лацінка для чайнікаў

  • Разархівуйце,


  • Націскніце шыльду Setup,


  • Усталюйце раcкладку "Translity".


А цяпер паспрабуйце набіраць па-беларуску, як і раньш, націскаючы на тыя ж клавішы!


Прыклады ўжывання раскладкі глядзіце тут














Іншыя раскладкі для OS Windows:









БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)
НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ

Джон Дан - Супольнасць

Бордон - Вэнэра, Марс і Купідон




Джон Дан John Donne
Супольнасць Supoljnascj
Пераклад Mацея Хокмы Pieraklad Matheja Chokmy
Чытаць орыкгіна́л Čytacj orïginàl
*Экстрэм (лат.: extremus – крайні) – крайнасць. *Extrem (lat.: extremus – krajni) – krajnascj.
**Шых (ст.-блр.: шыхъ) – строй. **Šych (st.-blr.: шыхъ) – stroj.

Дабро – любіць, зло ж – не любіць
Мы мусім, так таму і быць;
Але ёсць рэчы і паміж
Экстрэмаў*, тымі бо іх наш
Спачатку – так, затым – інакш
Настрой малюе фарбамі.

Калі б Натура частку з ўсіх
Жанчын – злом, іншу ж частку з іх –
Дабром зробі́ла, – атхіляць
Мы гетых мусім, й любіць – тых;
Калі ж не ставяцся у шых**,
Змяшана ўсё – дык карыстаць!.

Было б то бачна, каб дабром
Былі: дабро стаіць рэбро́м,
І бачна ўсім. Калі ж ўсі – зло –
Жанчыны, – iх одра́зу б век
Сканчаўся: гіне чалавек
У зле, і іх бы не было.

Яны ж ёсць, нашыя плоды́;
І як нам абмінуць сады
Кахання? Поспробу́е хтосць,
Хтосць пажуе, хтосць выплюне,
Ды верным ежы ніхто ж не
Бывае: выкідаюць косць.

Dabro – liubicj, zlo ž – nie liubicj
My musim, tak tamu i bycj;
Ale joscj rečy i pamiž
Extremaw*, tymi bo ïch naš
Spačatku – tak, zatym – inakš
Nastroj maliuje farbami.

Kali b Natura častku z wsich
Žančyn – zlom, inšu ž častku z їch –
Dabrom zrobìla, – atchiliacj
My hetych musim, j liubicj – tych;
Kali ž nie staviacsia u šych**,
Zmiašana wsio – dyk karystacj!.

Bylo b to bačna, kab dabrom
Byli: dabro staïсj rebròm,
I bačna wsim. Kali ž wsi – zlo –
Žančyny, – ich odràzu b viek
Skančawsia: hinie čalaviek
U zle, i ïch by nie bylo.

Jany ž joscj, našyja plodỳ;
I jak nam abminucj sady
Kachannia? Posprobùje chtoscj,
Chtoscj pažuje, chtoscj vypliunie,
Dy viernym ježy nichto ž nie
Byvaje: vykidajucj koscj.




БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)
НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ

Джон Дан - Рост кахання





Джон Дан John Donne
Рост кахання Rost kachannia
Пераклад Mацея Хокмы Pieraklad Matheja Chokmy
Чытаць орыкгіна́л Čytacj orïginàl



Ў кахання ўжо не веру чысціню,
(Што раньш было),
Змяняе бо велічыню
Сэсонамі яно, нібы быллё.
Ці то маніў, як кляўся я зімой
Ў нязменнасці, – кахаю ж больш – вясной?.

Калі ж каханне, лек ат ўсёй тугі зямной,
Ці больш, – зусім не кўінтэссэнцья ёсць,
Але ж з ўсіх рэчываў – мяшанка, штосць,
Што дражніць душу нам, Сонцам бо яно
Узбуджана, – не чыстае, але
Цяпер нам Муса ўжо – за ўсіх мілей;
Й магчыма ў ім, як пoд аналыс йдзе,
Так сама элемэ́нты разгледзе́ць.

Не больш – каханне, але ж значней, як
Вясной абуджана;
У цьвердзі так
Праз Сонца высвятляеся Луна.
Каханне, што галінкам на суку,
Цяпер дае усім – па порастку.

Як ся памножваюць кругі зыбёў,
Й кахання так ўзрастае моц. Тых сфэр
Жа ўсіх – ты ёсць одзі́ны цэнтр.
І хоць вясною ку́пол тых нябёс
(Нібы паборы Господа́р узняў
На час вайны, а з мірам – не прыбраў)
Ўзрастае й пакідае мірны сон, –
Зіма не зменьшыць ўжо наш горызонт.

W kachannia wžo nie vieru čysciniu,
(Što ranjš bylo),
Zmianiaje bo vieličyniu
Sesonami jano, niby byllio.
Ci to maniw, jak kliawsia ja zimoj
W niazmiennasci, – kachaju ž boljš – viasnoj?.

Kali ž kachannie, lek at wsioj tuhi ziamnoj,
Ci boljš, – zusim nie quintessencja joscj,
Ale ž z wsich rečyvaw – miašanka, štoscj,
Što dražnicj dušu nam, Soncam bo jano
Uzbudžana, – nie čystaje, ale
Ciapier nam Musa wžo – za wsich milej;
J mahčyma w ïm, jak pod analys jdze,
Tak sama elemènty razghledzècj.

Nie boljš – kachannie, ale ž značniej, jak
Viasnoj abudžana;
U cjvierdzi tak
Praz Sonca vysviatliajesia Luna.
Kachannie, što halinkam na suku,
Ciapier daje usim – pa porastku.

Jak sia pamnožvajucj kruhi zybiow,
J kachannia tak wzrastaje moc. Tych sfer
Ža wsich – ty joscj odzìny centr.
I chocj viasnoju kùpol tych niabios
(Niby pabory Hospodàr uzniaw
Na čas vajny, a z miram – nie prybraw)
Wzrastaje j pakidaje mirny son, –
Zima nie zmienjšycj wžo naš horïzont.




БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)
НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ





Джон Дан John Donne
Зняволенае каханне Zniavolenaje kachannie
Пераклад Mацея Хокмы Pieraklad Matheja Chokmy
Чытаць орыкгіна́л Čytacj orïginàl



Той, хто господа́ром быў не лепшым
Каханню, бо ён сам быў слабы ці дурны, –
Той думае, – пакуты зменьшыць,
Як будзе лаяць ён усіх жанчын маны.
Выводзіць свой закон
З одного факту ён.
Але ж дрэнны – эталон.

Ці ж Сонца, Месяц, зоркі – можа хто
Забараніць, ці неяк рэкгулю́е?
Ці ж птушкі ся разводзюць, як то
Одна́ з іх не ў гняздзе пераначуе?
Подзе́л маёмасці
Пры новай схільнасці
Між людзей одны́х – ў чэсці́.

Ці ж караблі будуе хто, каб ім стаяць
У порце, і не вандраваць па Свеце?
Ці ж хто дамы узводзіць, каб ламаць,
Ці каб іх на усі часы заперці?
Дабро – тагды дабро,
Калі “Для ўсіх” – таўро,
А хцівасць дбае вароў.

Toj, chto hospodàrom byw nie lepšym
Kachanniu, bo jon sam byw slaby ci durny, –
Toj dumaje, – pakuty zmienjšycj,
Jak budze lajacj jon usich žančyn many.
Vyvodzicj svoj zakon
Z odnoho faktu jon.
Ale ž drenny – etalon.

Ci ž Sonca, Miesiac, zorki – moža chto
Zabaranicj, ci niejak reguliùje?
Ci ž ptuški sia razvodziucj, jak to
Odnà z ïch nie w hniazdze pieranačuje?
Podzèl majomasci
Pry novaj schiljnasci
Miž liudzej odnỳch – w čescì.

Ci ž karabli buduje chto, kab ïm stajacj
U porcie, i nie vandravacj pa Sviecie?
Ci ž chto damy uzvodzicj, kab lamacj,
Ci kab ïch na usi časy zapierci?
Dabro – tahdy dabro,
Kali ”dlia wsich” – tawro,
A chcivascj dbaje varow.




БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)
НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ

Джон Дан - Мара

Лёмуа́н - Еракл і Омфала

Лёмуа́н - Еракл і Омфа́ла





Джон Дан John Donne
Мара Mara
Пераклад Mацея Хокмы Pieraklad Matheja Chokmy
Чытаць орыкгіна́л Čytacj orïginàl



Одны́м дано рукам тваім
Канец даць сну шчасліваму.
Больш – розуму
Ён цэм даваў, глыбей – фантасіі.
Таму, ты мудра абуджай:
Працягвай мой ты геты сон, а не ламай.
Каханне! Ты сапраўднасцю сваёй
Факт з мары робіш, мыц – гісторыяй.
Дай абдыму цябе, бо лепш для нас –
Не марыць, – дзеяць – у астатні час.

Маланкаю, ці то свячой –
Вачэй тваіх – я ачуняў.
Па-перш, прыняў
Цябе я за аньела, з-за тваёй
Ўсёй праўды, але, ўбачыў як,
Што думка кожная табе мая
Аткрыта, й сэрца бачна, і ўсі сны,
Й калі час ся збудзіці посланы
Мне лішкам асалоды з мар віна…
– То ведаць можаш толькі ты oдна́.

Прыход явіў цябе, цябе!
Ды я сумненне йзноў займаў,
Як ся подня́ў,
Што ты ёсць ты, са страхам ў барацьбе;
Бо духа мужнасць й чысціня
Парушаны, як сорам й гардыня
Ў ім змешаны. Як зніч запальваюць
З кіёў смалёных, так ты – кроў маю.
Зыходзіш, каб прыйсці у новым сне.
Дай мару йзноў, інакш – памерці мне.

Odnỳm dano rukam tvaïm
Kaniec dacj snu ščaslivamu.
Boljš – rozumu
Jon thyem davaw, hlybiej – fantasiï.
Tamu, ty mudra abudžaj:
Praciahvaj moj ty hety son, a nie lamaj.
Kachannie! Ty saprawdnasciu svajoj
Fakt z mary robiš, myth – historiaj.
Daj abdymu ciabie, bo lepš dlia nas –
Nie marycj, – dzejacj u astatni čas.

Malankaju, ci to sviačoj –
Wačej tvaïch – ja ačuniaw.
Pa-pierš, pryniaw
Ciabie ja za anjela, z-za tvajoj
Wsioj prawdy, ale, wbačyw jak,
Što dumka kožnaja tabie maja
Atkryta, j serca bačna, i wsi sny,
J kali čas sia zbudzici poslany
Mnie liškam asalody z mar vina...
– To viedacj možaš toljki ty оdnà.

Prychod javiw ciabie, ciabie!
Dy ja sumniennie jznow zajmaw,
Jak sia podniàw,
Što ty joscj ty, sa stracham w baracjbie;
Bo ducha mužnascj j čyscinia
Parušany, jak soram j hardynia
W ïm zmiešany. Jak znič zapaljvajucj
Z kijow smalionych, tak ty – krow maju.
Zychodziš, kab pryjsci u novym snie.
Daj maru jznow, inakš – pamierci mnie.




БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)
НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ





Джон Дан John Donne
Развітанне: пра слёзы Razvitannie: pra sliozy
Пераклад Mацея Хокмы Pieraklad Matheja Chokmy
Чытаць орыкгіна́л Čytacj orïginàl



Дай выліць мне
Ўсі слёзы ля цябе, пакуль я тут;
Твой твар чыканіць іх, таўро – тваё нясуць,
Што вартасць залатых дае манет.
У кожнай бо
Цяжар – табой, –
Плён смутку, й смутку горшаму йшчэ – знак.
З падзеннем слёз – мы падаем у такт,
Нырнуўшы з берагу ў нішто, ніколі і ніяк.

Як кглобусы
Ў майстэрні склейваюць, і додаю́ць
Эўропу, Афрыку і Асью ўсю
З нішто нібы то, ў хуткія часы,
Так, кожная
Сляза мая
Табой пераўтвараеся ў Сусвет,
Й, з тваімі – об’една́ўшыся, плыве,
Каб утварыць патоп, з нябёсаў нашых дзьвух хлябей.

О, Месяц меньш
З мароў выцягвае, чым ты – з крыніц
Маіх бяздоннай слёзнай глыбіні;
Стрымай то мора! Гетак ўберажэш
Й ат ветра нас,
Бо як ён праз
Патоп той ўзор убачыць для сябе,
Ды ўздыхі пойдуць ат мяне й цябе…
Дыханне ў нас одно, й нам скон, як чый уздых глыбей.

Daj vylicj mnie
Wsi sliozy lia ciabie, pakulj ja tut;
Tvoj tvar čykanicj ich, tawro – tvajo niasucj,
Što vartascj zalatych daje maniet.
U kožnaj bo
Ciažar – taboj, –
Plion smutku, j smutku horšamu jšče – znak.
Z padzenniem slioz – my padajem u takt,
Nyrnuwšy z bierahu w ništo, nikoli i nijak.

Jak globusy
W majsterni sklejvajucj, i dodaj̀ùcj
Europu, Afrïku i Asju wsiu
Z ništo niby to, w chutkija časy,
Tak, kožnaja
Sliaza maja
Taboj pierawtvarajesia w Susviet,
J, z tvaïmi – obïednàwšysia, plyvie,
Kab utvarycj patop, z niabiosaw našych dizjvuch chliabiej.

O, Miesiac mienjš
Z marow vyciahvaje, čym ty – z krynic
Maïch biazdonnaj slioznaj hlybini;
Strymaj to mora! Hetak wbieražeš
J at vietrа nas,
Bo jak jon praz
Patop toj wzor ubačycj dlia siabie,
Dy wzdychi pojducj at mianie j ciabie...
Dychannie w nas odno, j nam skon, jak čyj uzdych hlybiej.




БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)
НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ

ван Эйк - Супругі Арнолфі́ні

Ян ван Эйк - Супругі Арнольфі́ні





Джон Дан John Donne
Алхімья кахання Alchimja kachannia
Пераклад Mацея Хокмы Pieraklad Matheja Chokmy
Чытаць орыкгіна́л Čytacj orïginàl

Хто копь даследаваў кахання лепш, –
Дзе, аткажыце, шчасця ў ёй залеж?
Я кахаў й чакаў чагосць,
Ды, пэўна, толькі што сваю старосць
Знайду, капаючысь ўсё ў той зале ж.
Мана – яго, наскрозь,
Ўся таямніца. Эліксі́ру – моц
Ніводны йшчэ адэпт нямой
Доктры́ны – не дода́ў. Нібы у здзек,
Выходзіць ў іх хіба парфум ці лек.

Так шчасце мы шукаем ўсі, але
Што маем? – Лета у зімовай мгле.

Ці мусім нашу волю, гонор, час
Кідаць у тых цень бурбалак, што з нас
Выходзюць? “Шчасце, – як муж
Шчаслівы, як і я, калі цягне гуж,
Каб хуткі здзек пoдо́ўжыць – наш экста́с”..?
Хто ж горача пяе,
Што шлюб ёсць – розумаў, не целаў, – знак,
Й аньела бачыць ў ёй,– ён так
Гучаннем сфэр хрып барда прызнае.

Ці ж розум ёсць ў жанчыне хоць одно́й?
Будзь рады й жарта муміі старой.


Chto kopj dasledavaw kachannia lepš, –
Dze, atkažycie, ščascia w joj zalež?
Ja kachaw j čakaw čahoscj,
Dy, pewna, toljki što svaju staroscj
Znajdu, kapajučysj wsio w toj zale ž.
Mana – jaho, naskrozj,
Wsia tajamnica. Elixìru – moc
Niwodny jšče adept niamoj
Doktrȉny – nie dodàw. Niby u zdzek,
Vychodzicj w ïch chiba parfum ci lek.

Tak ščascie my šukajem wsi, ale
Što majem? – Leta u zimovaj mhle.

Ci musim našu voliu, honor, čas
Kidacj u tych cienj burbalak, što z nas
Vychodziucj? “Ščascie, – jak muž
Ščaslivy, jak i ja, kali ciahnie huž,
Kab chutki zdzek podòwžycj – naš extàs”..?
Chto ž horača piaje,
Što šliub joscj – rozumaw, nie cielaw, – znak,
J anjela bačycj w joj, jon tak
Hučanniem sfer chryp barda pryznaje.

Ci ž rozum joscj w žančynie chocj odnòj?
Budzj rady j žarta mumiï staroj.




БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)
НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ

Джон Дан - Праклён





Джон Дан John Donne
Праклён Praklion
Пераклад Mацея Хокмы Pieraklad Matheja Chokmy
Чытаць орыкгіна́л Čytacj orïginàl



Хто думае, нібы то знае ён,
Хто – мілая мая, няхай таму
Быць закаханым у..
У курву, грошы хто, ў праклён,
У ворагаў яго нясе прытон.
Ад найпагарджаных няхай пагард
Ён зведае, й віхляе, нібы гад,
Бо сорам – мець, й пакінуць – не мага.

Пода́грой – спасм, тугу – шалёнасцю
Няхай ён зробіць, ў страсці той сляпой,
Й пакіне розум свой
За славу тую, у сваёй праклёнасці:
Грэх – гора, з ёй жа – горшы горасці.
Няхай яе ён цноце – révérence,
Яна ж кляне ягоны impuissance,
І, як яна, ягоны здрадзіць sens.

Няхай ён марыць здрадзіць сам, і то
Спаведае, і раптам – бац! – пачыў
Без відзімых прычын.
Сынам ж яго, з каторых аніхто
Іх бацьку не нагадвае, нішто,
Крамя бязслаўя, не знаследваць. Ды
Няхай ён корміць прыжывал – гады,
Ся з голаду абрэзаўшы ў жыды.

Атруту мачых ўсіх, жоўч шулеро́ў,
Ўсё, што тыраны і народы іх
Ўзаемна робяць, ўсіх
Раслін, жывёл і рыб аброк,
Ўсё зло, што апісаў калісць прарок,
У спіс дадам, каб яму было страшней.
Калі ж не ён, яна – той плут – дык не:
Натура перапрокляла мяне.


Chto dumaje, niby to znaje jon,
Chto – milaja maja, niachaj tamu
Bycj zakachanym u..
U kurvu, hrošy chto, w praklion,
U vorahaw jaho niasie pryton.
Ad najpahardžanych niachaj pahard
Jon zviedaje, j vichliaje, niby had,
Bo soram – miecj, j pakinucj – nie maha.

Podàghroj – spasm, tuhu – šalionasciu
Niachaj jon zrobicj, w strasci toj sliapoj,
J pakinie rozum svoj
Za slavu tuju, u svajoj praklionasci:
Hrech – hora, z joj ža – horšy horasci.
Niachaj jaje jon cnocie – révérence,
Jana ž klianie jahony impuissance,
I, jak jana, jahony zdradzicj sens.

Niachaj jon marycj zdradzicj sam, i to
Spaviedaje, i raptam – bac! – pačyw
Biez vidzimych pryčyn.
Synam ž jaho, z katorych anichto
Ïch bacjku nie nahadvaje, ništo,
Kramia biazslawja nie znasledvacj. Dy
Niachaj jon kormicj pryžyval – hady,
Sia z holadu abrezawšy w žydy.

Atrutu mačych wsich, žowč šuleròw,
Wsio, što tyrany i narody ïch
Wzajemna robiacj, wsich
Raslin, žyviol i ryb abrok,
Wsio zlo, što apisaw kaliscj prarok,
U spis dadam, kab jamu bylo strašniej.
Kali ž nie jon, jana – toj plut – dyk nie:
Natura pieraprokliala mianie.





БЕЛАРУСКАЯ ЛАТЫНКА ДЛЯ "ЧАЙНІКАЎ" (РАСКЛАДКА КЛАВЬЯТУРЫ)
НАВІКГАТАР ПА ЖЖ/ NAVIGATAR PA ŽŽ

Profile

Ja
misternet
misterNET

Latest Month

December 2011
S M T W T F S
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Tags

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com